Een kwestie van jezelf zijn of is dat nog niet zo eenvoudig?

Museum.
Ja, jij hebt veel mensen om je heen verzameld, inderdaad verzameld en het lijkt wel een museum!
‘De een is nog mooier dan de ander’
De stukken lijken geschapen door zichzelf maar ze hebben geen idee hoe mooi ze zijn.

Rondleiding
Jij hebt geen flauw idee wat je daar aan het doen bent. Je beweegt wat heen en weer op de dansvloer met je chique broek die strak om je billen zit. Het zit als gegoten, dat wel ja. Wat zou er gebeuren als het scheurt omdat je uit je hoofd in je lijf gaat. Wat zou er gebeuren als je voelt dat jij beweegt op het ritme in je zelf, op de muziek?

Kunst
Maar nee, dat sta jij jezelf niet toe. Aanstellerij, dat zie je al genoeg om je heen. Al die vrouwen die niet willen onderdoen voor elkaar. Daar wil jij boven staan!
Net doen of ze elkaar niet zien maar ondertussen. Vreselijk vind je het maar eigenlijk doe je mee door niet gewoon jezelf te zijn. Maar je hebt geen idee hoe dat moet.

Bekeken.
En intussen sta je alleen, niet echt natuurlijk, op de dansvloer.
Er verschijnen steeds meer vrouwen. Aan de zijlijn, hangend aan de bar, kijken anderen toe en keuren en nemen het besluit “ gewogen en te licht bevonden”.

Einde is in zicht.
Jij blijft rustig, maar niet echt, meewegend op de maat van de muziek en je voelt je alleen.
“God wat voel jij je alleen”.
Het einde is in zicht en je neemt afscheid zoals het hoort. Je verdwijnt in het duister richting huis.
Daar aangekomen zoek je naar een fles rosé, je weet zeker dat je die nog ergens hebt staan.

Eenzaam maar niet alleen.
Stel je voor dat je dat eens op zou schrijven, met een glas rosé in de hand, klaar met het zoveelste feestje waar het een museum lijkt en waar jij je ogen hebt uitgekeken naar al dat moois?
Je zou je zomaar minder eenzaam kunnen voelen.